2 Novembra jo se swě¶iła serbska namąa w Deąnje, coľ jo było teke zwězane z wótwórjenim pomnika Kito Panka (* 23. oktobra 1808 w Deąnje, † 3. maja 1895 w Chó¶ebuzu) jo był faraŕ, spisowa¶el a redaktor Bramborskego Casnika.
Někotare hobraze smy dostali wót naąogo serskego p¶ija¶ela Siegfrieda Malka, kótryľ jo był na tom swěĽenju. Daląne hobraze pąosymy w "Galeriji" póglědnu¶.
2 listopada było serbołużyckie nabożeństwo w Deąnie, a miało ono zwi±zek z odsłonięciem pomnika/tablicy ku czci Kito Panka (* 23. paĽdziernika 1808 w Deąnje, † 3. maja 1895 w Chó¶ebuzu) był on duchownym, pisarzem, a także redaktorem łużyckiej gazety "Bramborski Casnik"
Niektóre obrazy z tego nabożeństwa dostali¶my od naszego łużyckiego przyjaciela Siegfrieda Malka obecnego na uroczysto¶ci. Dalsze obrazy prosimy ogl±dać w "Galerii"
Deąańska cerkwja - ko¶ciół w Deąnie
1 Novembra jo swěĽeń Wąych swětych, coľ móľo¶o ze Serbskeje Pratyje zgóni¶. (jo dołoj k lazowanju).
Ako cerkwiny swěĽeń jo spómnje¶e na tych wąyknych, kótreľ su we Boľej gnaĽe humoľone.
W Pólskej jo ten Ľeń wósebnje swě¶ony teke togodla, aľ wąykne su ducy na kjarchoby swójich bliskich humarłych. Tencas du do cerkwje namąu a pón na kjarchobach zapaliju swěcki a bjatuju.
W dniu 31 paĽdziernika ewangeliccy Serbołużyczanie obchodz± ¶więto reformacji.
Na zdjęciu poniżej jest ko¶ciół w Borkowach, a po lewej stronie ko¶cioła widzimy d±b zasadzony na 400 rocznicę narodzin Marcina Lutra.
*** A lisćiki, łopjeńka padaju,
Kaľ pyąne a lube teľ běchu,
Kaľ husoko nastachu we maju
Na bomach pód njebjaskej st¶echu
Jich pogrěbne zwóny su wichory,
Te bóľemje groznje jim zwónje;
A chowa¶ je chwata sněg měąkojty,
A gałuzki tuľne se kłonje
Handrij Zejleŕ
***
dej¶o dołoj kliknu¶ "czytaj więcej" a tam wiĽi¶o jaden bok ze Serbskeje Pratyje z lěta 1937 - November
trzeba klikn±ć na dole "czytaj więcej" - i wtedy zobaczycie stronę z Kalendarza Serbskiego z 1937 roku - November - Listopad
Lube p¶ija¶ele!
Za dolnołuľyskich serskich luĽi jo nejlubąa ta rěc, ale jeje zukow njamoľomy how p¶edstaji¶. Su teke zajmne hulicowanka, ako ten "¬i¶owy janĽel", kótaryľ něnto k zjawnosći dajomy. To hulicowanko pochada z knigłow, kótreľ su byli w Dolnej Łuľycy wjelgin hoblubowane, a na kuľdy part moľomy jich rěc ako nejlepjej znatu dolnoserbsku pisnu rěc mjenowa¶. Weto ten tekst pochada z kóńca 19 stolě¶a, to hyąći Ľinsa moľomy jog derje rozmě¶.
Drodzy przyjaciele!
Dolnołużyccy Serbowie najbardziej umiłowali swoj± serbska mowę, której dĽwięków niestety nie możemy tu pokazać, ale s± też ciekawe opowiadania, jak na przykład "¬i¶owy janĽel", które teraz w cało¶ci przedstawiamy na naszej stronie. Pochodzi ono z ksi±żek, które były najbardziej ulubione w Dolnych Łużycach, a w każdym razie możemy ich jezyk uznać za najbardziej znan± odmianę dolnołużyckiego języka pisanego.
Mimo że tekst pochodzi z końca 19 wieku, można go dobrze zrozumieć.
Polskim czytelnikom wyja¶niamy, że tekst ten został przepisany czcionk± łacińsk± z oryginalnego tekstu drukowanego czcionk± gotyck± (schwabacha).
Zastosowano współczesn± pisownię, z wyj±tkiem słów zaczynaj±cych się oryginalnie na "hu-", jak na przykład "hutąoba", które w oficjalnych współczesnych tekstach pisze się "wutąoba". To małe odstępstwo z pewno¶ci± spodoba się naszym serbskim przyjaciołom, którzy czyni± starania o przywrócenie tradycyjnej pisowni "h". Życzymy miłej lektury.
Oto przykładowy fragment oryginalnego tekstu
aby czytać tekst prosimy klikn±ć poniżej "Czytaj więcej">
Drodzy czytelnicy i go¶cie na stronie www.luzyca.y0.pl !
Tym razem piszemy po polsku widz±c, że znakomita większo¶ć naszych użytkowników pochodzi z Polski.
20 lět Ľěłoweje kupki "Serbska namąa" - taki tytuł wiele mówi naszym przyjaciołom w Dolnych Łużycach, natomiast tym polskim należ± się słowa wyja¶nienia.
Jak już zapewne wiecie, Dolni Łużyczanie s± wyznania ewangelickiego,a wszelkie informacje na naszej stronie odnosz±ce się do życia religijnego na Dolnych Łużycach, dotycz± tego wyznania. Jak ważne jest zachowanie ojczystego języka w sferze religijnej, nie musimy tu chyba wyja¶niać, zważywszy na historyczne nasze polskie do¶wiadczenia,
Grupa "Serbska namąa" otrzymuje za swoje działania pochwały, chociaż oczekiwałaby również większego poparcia ze strony ewangelickiego ko¶cioła - pisze Werner Meschkank - jeden założycieli tej grupy.
Niezależnie jednak od tego najważniejsza jest zmiana nastawienia - znowu jest miejsce, ważne miejsce, gdzie słychać język dolnołużycki.
Modlitwa znowu płynie z serca, w ojczystej mowie...
14 Septembra jo była swě¶ona serbsko-nimska namąa we Wětoąowje. Su byli namąarje nic jano z Dolneje Łuľyce ale teke z Pólskeje, a samo z Finskeje ako ten Eero Balk, kótryľ se wjelgin za serbsku rěc zasajĽijo.
Namąu stej Ľarľałej farar Lischewski (nimski) a Juro Frahnow (serski).
Namąarje su rědnje z nowych spiwarskich knigłow spiwali.
Pó namąy jo se wótměło zmakanje we nimskem Ľělu cerkwije a rozgrona p¶i kafeju.
Mogu zwěsći¶, aľ za mnjo ako hobĽelnika togo swěĽenja jo było rědne a waľne doľywjenje, a som kusk togo serskego ľywjenja spóznał.
Sobotu a njeĽelu 30/31 augusta 2008 jo był Borkowach tradicjonelny domowniski swěĽeń. NjeĽelu zajtąo jo se swě¶iła swěĽenska namąa a potom jo był p¶e¶eg p¶ez wjas. Młoge hobĽělniki su byli rědnje w sersku drastwu hoblacone.
Hobraze jo nam naą zwěrny korespondent Siegfried Malk z Bórkowych p¶iposłał.
Ako něnt wiĽi¶o, njamamy ľedne "nowosći" na naąem boce. Techniskich p¶icynow dla smy musali bok luzyca.yoyo.pl p¶eĽeła¶. To njegroni, aľ su se wąykne teksty zgubili - wětąy Ľěl se wro¶ijo ako artikele abo archiw. To hyąći musymy rozsuĽi¶.
Z hutąobnymi póstrowami
po deącu w Smogorjowje - taki rědny hobraz smy dostali z Łuľyce
Autor Siegfried Malk
v6.01.6 || EF IV by eXtreme Crew © 2003-2005 | Original Theme by: Dustin Baccetti : DAJ Blue Theme Ported and Modified for PHP-Fusion by: 
Portal
¬insa: 0
Wczoraj: 0
W tym tygodniu: 0